Het leuke van hond zijn, en specifiek een witte boxer, is dat mensen je niet altijd herkennen als boxer. Ze denken vaak dat ik een pitbull ben ofzo en wanneer ze me niet kennen lopen ze met een grote boog om me heen. Maar ... ik kan natuurlijk heel hard lopen.

Ook snel voorbij fietsen is geen oplossing, ik haal ze toch wel in. Ik maak dan wat enge hondegeluiden, dan gaan ze nog harder fietsen. DAT IS LEUK!
Eén keer heb ik de fout gemaakt door te denken dat ik door het voorwiel van een fiets heen kon lopen. De fietser viel op straat maar ik had gelukkig geen verwondingen.

Dan is er natuurlijk het geval bone collector. Soms neemt Bart een heel mooi en groot bot mee van de slager (Bianca vindt dit vreselijk). Als ik er op lig te kluiven denk ik altijd dat het de postbode is: OOK HEEL LEUK!